Sławek - kolega z lat szkoły podstawowej,,,gimnazjalnej... licealnej....
Kiedy go poznałam odrazu polubiłam, wesoły wiecznie uśmiechnięty... nawet w pewnym momencie szaleńczo we mnie zakochany.. ale jakoś nigdy nie potrafiliśmy się zgrać. W gimnazjum spędzaliśmy czas pod jednym blokiem grając w piłkę, wygłupiając się i tak dalej... pamiętam te rozmowy przez telefon, kiedy dzwoniłeś i rozmawialiśmy o wszystkim i o niczym.... wylądowaliśmy w jednej szkole średniej... na przerwach razem na papierosie.... w naszym słynnym "murku" piło się piwa ..... a później kiedy widzieliśmy się na osiedlu, w autobusie zawsze było milion tematów ... sms`y  czy rozmowy na gadu.. od pół roku kontaktu nie było...  telefon wyłączony... pomyślałam, że pojechałeś za granice do taty.. ale dzisiaj wiem, że nie... wiem, że męczysz się i umierasz z gózem mózgu .... a mi serce pęka ... tak bardzo chciałabym przyjść ... przytulić powiedzieć " sławek ... będzie dobrze... Twoje plany nie pójdą na marne... będziesz miał swoja firme transportową... a ja będę w niej sprzątać tak jak planowaliśmy... - pamiętasz?"
Obiecuje modlić się o Ciebie! o Zdrowie! Sławuś.... chcę Ci pomóc...  

Dlaczego zawsze podejmuje decyzje pod wpływem impulsu?....
Dlaczego tak często się poddaje?... tak łatwo się zniechęcam...
Dlaczego jestem tak mało ambitna i tak bardzo leniwa...
Właśnie oglądam na tym żałosnym portalu "nasza-klasa" zdjęcia ludzi z studiów których zrezygnowałam rok temu... są już na drugim roku... spotkałam pare znajomych z tamtąd i niesamowicie żałuję, że się poddałam... przecież to był mój wymarzony kierunek... zawsze chciałam skończyć WF... czułam to życie studenckie...wkońcu dziennie... na dobrej uczelni...
teraz studiuje na innej uczelni ... zaocznie... Bezpieczeństwo Narodowe...jest łatwiej... jest przyjemnie... ale czy to jest to?...
O ile łatwiej by mi było ... przecież lubiłam to wszystko... lubiłam tą szkołę...
"BO TYLKO TWARDZI MOGĄ SPEŁNIĆ MARZENIA"... 
nie jestem twarda... i to nie po raz pierwszy dało mi się we znaki ...

Pozostała mi tylko modlitwa  o trafniejsze decyzje niż do tej pory ...

Piotr ; Dzięki Tobie teraz wierze....
Ja : w co wierzysz?
Piotr : W miłość od pierwszego wejrzenia...



a jednak? chyba nie pozwoliłam Ci w to uwierzyć...  przeciez nie było nam dane być razem.... to ja dzięki Tobie wiem, że coś takiego może spotkać.... ale czy to miłość ? nie wiem.... wiem, że przychodzi jak grom z jasnego nieba... i bardzo długo trwa...



ps. Kocham Cię